Informacja Administratora

Na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), Dz. U. UE. L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r., dalej RODO informuję:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.6 ust.1 lit.c RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu.
zamknij

Patron

Patron szkoły

Maria Skłodowska-Curie (1867 – 1934) – światowej sławy uczona, która zajmowała się badaniami z zakresu fizyki i chemii. Swoją karierę naukową związała z Francją i tam spędziła większość swojego życia. Jej największe osiągnięcia to:
opracowanie teorii promieniotwórczości
opracowanie technik rozdzielania izotopów promieniotwórczych
odkrycie pierwiastków RADU i POLONU
wprowadzenie promieniotwórczości do leczenia chorób nowotworowych
Za osiągnięcia naukowe została dwukrotnie wyróżniona Nagrodą Nobla: w 1903 r. z fizyki – wraz z mężem i Henri Becquerelem za badania nad zjawiskiem promieniotwórczości, i w 1911 r. z chemii za wydzielenie czystego radu. Do dziś (I połowa 2007 roku) pozostaje jedyną kobietą, która tę nagrodę otrzymała dwukrotnie.Nazwisko CURIE zapisało się w nauce kolejny raz w 1944 r. kiedy to na cześć małżonków Curie nadano nazwę KIUR pierwiastkowi odkrytemu w USA (96 pierwiastek w układzie okresowym).Maria Skłodowska-Curie urodziła się dnia 7.XI.1867 r. w Warszawie. Jej ojciec Władysław Dołęga-Skłodowski był wykładowcą fizyki, matka Bronisława z Boguskich – przełożoną szkoły dla dziewcząt. Ojciec utracił pracę za sprzeciw wobec władzy rosyjskiej (Polska wówczas była pod zaborami), a gdy Maria miała 11 lat zmarła jej matka. Kształciła się początkowo na pensji prywatnej, a następnie w gimnazjum rządowym w Warszawie, które ukończyła w roku 1883 ze złotym medalem. W tym czasie kobiety w Polsce nie mogły studiować na uniwersytecie i dlatego, by zebrać pieniądze na studia w paryskiej Sorbonie Maria pracowała przez trzy lata jako guwernantka w domu państwa Żorawskich w Szczukach. Poznała tam młodego Kazimierza Żorawskiego (studenta Uniwersytetu Warszawskiego, późniejszego profesora matematyki na Uniwersytecie Jagiellońskim). Między Marią a Kazimierzem nawiązała się sympatia, zainteresowanie i uczucie. Do małżeństwa jednak nie doszło, bo państwo Żorawscy uznali, że nie jest ona odpowiednią kandydatką na żonę dla ich syna. W 1891 r. Maria wyjechała do Paryża i zdała (jako pierwsza kobieta w historii) egzaminy wstępne na wydział fizyki i chemii Sorbony. W dzień studiowała a wieczorami pracowała jako korepetytorka z trudem zarabiając na utrzymanie. W 1893 roku uzyskała licencjat z fizyki i zaczęła pracować jako laborantka w przemysłowym laboratorium zakładów Lippmana. W 1884 roku poznała swojego męża, Francuza Piotra Curie, który był w tym czasie doktorantem w laboratorium Becquerela. Po zrobieniu doktoratu przez Piotra, Maria poślubiła go w 1885 r. a następnie rozpoczęli wspólne, bardzo pracochłonne badania nad radioaktywnością niektórych rodzajów rudy uranowej. Badania te, po czterech latach żmudnej pracy doprowadziły do odkrycia najpierw polonu, a następnie dużo bardziej radioaktywnego radu, a także do wyjaśnienia prawdopodobnych przyczyn zjawiska radioaktywności jako efektu rozpadu jąder atomów. W 1903 roku Maria jako pierwsza kobieta w historii otrzymała tytuł doktora fizyki i w tym samym roku przyznano jej też nagrodę Nobla. Po otrzymaniu tej nagrody Maria i Piotr stali się nagle bardzo sławni. Piotrowi władze Sorbony przyznały stanowisko profesora i zezwoliły na założenie własnego laboratorium, w którym Maria została kierownikiem badań. W tym też czasie urodziła dwie córki: Irenę – kontynuatorkę swojej pracy naukowej i Ewę, która  została pisarką i dziennikarką. 19 kwietnia 1906 r. Piotr zginął przejechany przez konny wóz ciężarowy. Maria straciła towarzysza życia i pracy. 13 maja tego samego roku Rada Wydziałowa postanowiła utrzymać katedrę stworzoną dla Piotra Curie i powierzyła ją Marii wraz z pełnią władzy nad laboratorium. Umożliwiło to wyjście Marii z cienia. Stała się w ten sposób pierwszą kobietą – profesorem Sorbony. W 1911 r. tylko dwóch głosów zabrakło jej do tego, aby stała się jednym z czterdziestu członków Akademii Francuskiej. Powody takiej sytuacji były prozaiczne, ale trudne do zaakceptowania dla konserwatywnych Francuzów: Maria była kobietą i do tego jeszcze cudzoziemką. Wkrótce po porażce w Akademii Maria znalazła się w nieprzyjemnej sytuacji. Na pierwsze strony prasy brukowej trafiły informacje o jej przyjaźni z żonatym fizykiem francuskim Paulem Langevin. Przedstawiano ją jako cudzoziemkę – poddaną cara rosyjskiego, zarzucano ateizm, snuto domysły, że jest Żydówką (na drugie imię miała Salomea). Protesty Marii, o ile w ogóle były drukowane, zamieszczano drobnym drukiem, na ostatnich stronach gazet. Niezwykłym zbiegiem okoliczności jest fakt, że Michel Langevin, wnuk Paula, ożenił się wiele lat później z Hélène Joliot, wnuczką Marii Skłodowskiej-Curie. Oboje byli – podobnie jak ich rodzice i dziadkowie – naukowcami (w ich przypadku – fizykami nuklearnymi); Hélène Langevin-Joliot (ur. w 1927) jest obecnie emerytowanym dyrektorem badań w CNRS (Centre national de la recherche scientifique) w Paryżu. Pod koniec 1911 r., po niepowodzeniu w Akademii Francuskiej i po skandalu prasowym, dostała swoją drugą nagrodę Nobla, dzięki której przekonała rząd Francji do przeznaczenia środków na budowę niezależnego Instytutu Radowego. Od 1914 r. prowadzono w nim badania z zakresu chemii, fizyki i medycyny, a czterech z jego naukowców zostało wyróżnionych Nagrodą Nobla, w tym córka Marii – Irena Joliot–Curie i jej zięć Fryderyk Joliot (za odkrycie zjawiska sztucznej promieniotwórczości). W czasie I wojny światowej Maria zorganizowała w armii francuskiej służbę radiologiczną. Szkoliła personel do obsługi aparatów rentgenowskich i sama jeździła w ambulansach frontowych z aparatem rentgenowskim, bezpośrednio niosąc pomoc rannym. Często w podróżach tych towarzyszyła matce Irena. Po wojnie uczona nadal szefowała Instytutowi Radowemu w Paryżu i jednocześnie jeździła po świecie (wielokrotnie odwiedziła również Polskę), gdzie pomagała zakładać medyczne instytuty leczenia chorób nowotworowych i zbierała fundusze na zakup radu. W 1935 r. ze składek całego społeczeństwa powstał w Warszawie Instytut Radowy, któremu Maria wcześniej podarowała 1 gram radu wart 80000 dolarów. Po wojnie został odbudowany i przemianowany na Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej – Curie, a obecnie jego działalność kontynuuje CENTRUM ONKOLOGII na Ursynowie. Całe życie Marii związane było z promieniotwórczością. Gdy małżonkowie Curie rozpoczynali swoje badania, nie uświadamiano sobie jeszcze niebezpieczeństwa, jakie niesie promieniowanie i nie zachowywali ostrożności. Piotr nosił w kieszeni probówkę z roztworem związków radu. Maria trzymała obok łóżka jarzące się substancje promieniotwórcze, a do dziś jej notesy laboratoryjne wykazują dużą radioaktywność Już przed śmiercią Piotra u obojga wystąpiły oznaki choroby popromiennej, a w późniejszym okresie życia Maria miała najrozmaitsze problemy ze zdrowiem, które usiłowała utrzymywać w tajemnicy. Kiedy te problemy nasiliły się wyjechała do sanatorium do Szwajcarii, gdzie zmarła 4 lipca 1934 r. na białaczkę. Została pochowana w grobie rodzinnym w Sceaux w obecności najbliższych. Francuzi docenili wielkość Marii Skłodowskiej-Curie. Otrzymała ona Legię Honorową – najwyższe odznaczenie wręczane w imieniu rządu francuskiego za szczególne osiągnięcia w życiu wojskowym i cywilnym. A w roku 1995 Maria została pierwszą kobietą pochowaną pod kopułą paryskiego Panteonu (świątynia ta od czasów Rewolucji (1791) jest miejscem spoczynku wielu sławnych Francuzów).
Polecamy strony internetowe:
http://www.ptchem.lodz.pl/pl/muzeum.html – strona Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie przy ul. Freta 16 w Warszawie
http://pl.wikiquote.org/wiki/Maria_Sk%C5%82odowska-Curie – cytaty z wypowiedzi Marii Skłodowskiej-Curie
http://www.if.uj.edu.pl/Foton/82/pdf/sklodowska.pdf – o Marii Skłodowskiej- Curie
http://www.mariasklodowskacurie.org.pl/ – strona Towarzystwa Marii Skłodowskiej-Curie – w Hołdzie
http://www.fizyka.net.pl/ciekawostki/ciekawostki_aou.html – anegdoty o m.in. Marii Skłodowskiej-Curie
http://www.if.uj.edu.pl/Foton/90/pdf/14bartke-sklodowska.pdf – Maria Skłodowska-Curie w filatelistyce
Polecamy książki o naszej Patronce:
Bobińska Helena, Maria Skłodowska-Curie, Warszawa, 1962
Chavannes Izabelle, Lekcje Marii Skłodowskiej-Curie: notatki Izabelle Chavannes z 1907r., Warszawa, 2004
Cotton E.,  Rodzina Curie i promieniotwórczość, Warszawa, 1965
Curie Ewa, Maria Curie, Warszawa, 1983
Giroud F., Maria Skłodowska-Curie, Warszawa, 1987
Hurwic J, Maria Skłodowska-Curie, Warszawa, 1967
Quinn Suzan, Życie Marii Curie, Warszawa, 1997
Skłodowska-Curie Maria, Joliot-Curie Irena, Korespondencja Marii
Skłodowskiej-Curie z córką Ireną: 1905-1934, Warszawa, 1978
Wołczek Olgierd, Maria Skłodowska-Curie, Warszawa, 1985

Patronka Szkoły